ಮಳೆ ಬಂದ ರಾತ್ರಿ .. ಭಾಗ ೫ (ಅಂತಿಮ ಭಾಗ )

ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗಿನ ವರೆಗೂ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಸರನ್ನು ಓದುತ್ತ ಬಂದಾಗ "ಆರ್.ಜೆ. ಫಾರ್ ಅಫೀಷಿಯಲ್ ಪರ್ಪಸ್ " ಅಂತ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಳು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಸರುಗಳು ಇವಳಿಗೆ ತಿಳಿದದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಇದೊಂದು ಹೆಸರು ಯಾರದ್ದು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ , ರಾಜು ನಿಂಗೆ ಇದು ಯಾರು ಅಂತ ಗೊತ್ತ ಅಂತ ಆರ್.ಜೆ. ಹೆಸರ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟು ಕೇಳಿದಳು. ರಾಜು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ " ಮೇಡಂ ಇವ್ರು ಪಾಲ್ ಸರ್ ಜೊತೆಗೆ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದವರು , ಅವರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಟಿವಿ ನಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ ಸರ್ ಬಗ್ಗೆ ಮತಾಡುತಿದ್ರಲ್ಲ ರೋಶನ್ ಜತಿಂದ್ರ .. ಅವ್ರೆ ಮೇಡಂ ಬಂದಿದ್ದಿದ್ದು." ಕೃಪಾ ಗೆ ಅರ್ಧ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು ಆದರೆ ರೋಶನ್ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿಯಾರು? ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡಿತು. ರೋಶನ್ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಫಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ದು ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ? "ಜೀವನ ಇಸ್ ನೋ ಮೋರ್ ಹುರ್ರೇ - ಆರ್.ಜೆ." ಅಂತ ಫಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಯಾರಿಗೆ ? ಕೃಪಾ ತನ್ನ ಒಂದು ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟನ್ನು ಪ್ರಿಂಟ್ ಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಪ್ರಿಂಟರ್ ಹತ್ರ ಹೋಗೋವಾಗ ಫಾಕ್ಸ್ ಮಶಿನಿನ ಸದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಅದನ್ನು ಓದಿದೊಡನೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೈ ಕಾಲೇ ಆಡಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಗಾಬರಿಯಲ್ಲಿ , ಬೇಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಆಕೆ ನೆನ್ನೆಯ ರಾತ್ರಿ ಬೇಗ ಬೇಗ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದಳು.


ಕೃಪಾ ಪೋಲಿಸ್ ಹತ್ರ ಹೋಗಿ ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ ಅಂತ ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ನಡೆಗೆ ಹೊರಟು, ರಾಜುವಿಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೇಜಿನ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದಳು. ರಾಜು ಮನದ ಆತಂಕ ಕಳವಳ ಇನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ . ಅವನು ಅವಳಿಗೆ "ಮೇಡಂ ಪಾಲ್ ಸರ್ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಗೊತ್ತಾ?" ಅಂತಂದಾಗ ಅವಳು "ಹೂ ರಾಜು ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ವಿಷಯವನ್ನು ಪೋಲಿಸಿಗೆ ಹೇಳೋಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೀನಿ" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಆಗ ರಾಜು"ಮೇಡಂ ನೆನ್ನೆ ನೀವು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಗಾರ್ಗಿ ಮೇಡಂ ಅವ್ರು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ. ಅವ್ರು ಕ್ಯಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಹೋದರು ಮೇಡಂ ,ಆದ್ರೆ ಅವರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯ ಪಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು ಮೇಡಂ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ಕೇಳಿದೆ ಏನಾದ್ರು ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಇದ್ಯಾ ಅಂತ." "ಒಹ್! ಹೌದಾ ಕೆಲಸ ಇತ್ತೇನೋ ಜಾಸ್ತಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಲೇಟಾಗಿ ಹೋಗಿರಬೇಕು" ಅಂತ ಕ್ಯಾಶ್ಯುಲಾಗಿ ಹೇಳಿ ಹೊರೂಡೂ ವೇಳೆಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಥಟ್ಟೆಂದು ಏನೋ ಹೊಳೆಯಿತು - "ರಾಜು ಅವತ್ತು ರೋಶನ್ ಬಂದ್ರಲ್ಲ ಪಾಲ್ ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡೋಕ್ಕೆ , ಅವ್ರ ಜೊತೆಗೆ ಯಾರಾದ್ರು ಬಂದಿದ್ರಾ ?" ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದಳು . ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ "ಗಾರ್ಗಿ ಮೇಡಂ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ರೋಶನ್ ಸರ್ ಅವತ್ತು" ಎಂದ.


ಈಗ ಕೃಪಾಳಿಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಸೀಕ್ವೆನ್ಸ್ ಅರ್ಥ ಆಯಿತು. ಆದ್ರೆ ಪಾಲ್ ಕೊಲೆ ಯಾಕೆ ಆಯಿತು ಅನ್ನೋದು ಇನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಉದ್ದೇಶ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಕ್ಷಣ ಕೃಪಾ ಪ್ರೀಥಮ್ ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ದಯವಿಟ್ಟು ನೀನು ಈಗಲೇ ಹೊರಟು ಮೇಯರ್ ರೋಡ್ ಹತ್ರ ಇರೋ ಕಾಫಿ ಹೌಸ್ ಗೆ ಬಾ . ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ಏನೋ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷ್ಯ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿದಳು. ಪ್ರೀಥಮ್ "ಏನದು?" ಅಂತ ಕೇಳೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದವಳೇ ಒಂದು ಆಟೋ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟೆಬಿಟ್ಟಳು. ರಾಜುವಿಗೆ ಏನೊಂದು ಅರ್ಥ ವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಸ್ ನೋಡ ತೊಡಗಿದ.


ಕಾಫಿ ಹೌಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀಥಮ್ ಕೃಪಾಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ. ಕೃಪಾ ಬಂದವಳೇ ಪ್ರೀಥಮ್ ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದಳು. ಅವನಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ನಿಂಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಅಂತ ಕೇಳಿದ. ಅವಳು ರಾಜುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಪಟ್ಟಿ ತೆಗೆಸಿ ನೋಡಿದ್ದು , ಫಾಕ್ಸನ್ನು ಓದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ರೋಶನ್ ಗಾರ್ಗಿ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದವರು ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ. ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀಥಮ್ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದ. ಪ್ರೀಥಮ್ ಈ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೃಪಾಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ. ಆದರೀಗ ಇಬ್ಬರ ಮುಂದಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದೇ - ಪಾಲ್ ನ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ ಉದ್ದೇಶವೇನು ?


ಮತ್ತೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗೋದ್ರಿಂದ ಏನಾದ್ರೂ ಕ್ಲೂ ಸಿಗಬಹುದೇನೋ ಅಂತ ಮತ್ತೆ ಇಬ್ಬರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬಂದರು. ರಾಜುವಿಗೆ ೩ ನೆ ಮಹಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದ್ಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿ, ನಮಗೆ ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ ಬಾಕಿ ಇತ್ತು ಮುಗಿಸಿ ಹೋಗೋಣ ಅಂತ ಬಂದಿದ್ದೀವೆ೦ದು ಹೇಳಿ ಮೇಲೆ ಹೊರಟರು. ಪ್ರೀಥಮ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನ ಪಾಸ್ವರ್ಡ್ ಹ್ಯಾಕ್ ಮಾಡೋದ್ರಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮ. ಈಗ ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂದ್ರೆ ಇನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಗಾರ್ಗಿಯ ಸಿಸ್ಟಮನ್ನು ಅನ್ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದ . ಈ - ಮೇಲ್ಸನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಚೆಕ್ ಮಾಡ್ತಾ ಹೋದರು. ಏನೂ ಸುಳಿವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.


ದೆಸ್ಕ್ಟೊಪ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಪರೇಶನ್ ಫೋಲ್ಡರ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ಲಾನ್ ಇವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಪಾಲ್ ಗೆ ಗಾರ್ಗಿಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಮೋಹ. ಅವಳು ತನ್ನವಳಾಗಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ. ಇದು ರೋಶನ್ಗೆ ತಿಳಿದಾಗ -- "ಪಾಲ್ ಬರಿ ನನ್ನ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಗೆ ಏಟು ಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ , ನನ್ನ ಜೀವನದ ಸುಖಕ್ಕೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗ ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಹೊರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ಪಾನೀಯದಲ್ಲಿ ವಿಷವನ್ನು ಬೆರಸಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಥೆ ಮುಗಿದೊಡನೆ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ." ಬರೆದು ಆರ್. ಜೆ ಎಂದು ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಒಂದು ಪತ್ರದ ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಕಾಪಿ ಗಾರ್ಗಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ. ಅದನ್ನು ಅವಳು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು.


ಅಂತು ಸಾಕ್ಷಿ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲ ಎಂದು ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟು ಪೋಲಿಸಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು. ಪೊಲೀಸರು ಬಂದು ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು ಕೃಪಾ ಮತ್ತು ಪ್ರೀಥಮ್ ಗೆ ಥಾ೦ಕ್ ಯೂ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟರು. ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಈ ಕೊಲೆಯ ಕೇಸ್ ಮುಗಿಯುವುದು ಎಂದು ನಾವು ಅನ್ಕೊ೦ಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ನುಡಿದರು. ಗಾರ್ಗಿ ರೋಶನ್ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಾವು ಮಾಡಿದಂತಹ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಯಿತು.ಅವರಿಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಪ್ಲಾನ್ ಬಗ್ಗೆ ಕೃಪಾಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಅಂತಾನೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜೀವನ್ ಪಾಲ್ಗೆ ಕೃಪಾ ತನ್ನ ಮನದಲಿದ್ದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದರ ಮೊದಲೇ ಹೀಗೆ ಆಯಿತಲ್ಲಾ ಎ೦ಬ ನೋವು ಕಾಡಿತು . ಕೃಪಾಳ ಮನಸಿಗೆ ನಿರಾಳವಲ್ಲದ ನಿರಾಳವಾಯಿತು.


ಆ ಮಳೆ ಬಂದ ರಾತ್ರಿ ನಡೆದದ್ದು ಈ ಒಂದು ಕಹಿಯಾದ ಘಟನೆ..



(ಈ ಸ೦ಚಿಕೆ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪಾತ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಕಾಲ್ಪನಿಕ. ಧಾರಾವಾಹಿಯನ್ನು ಬರೆಯುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನ. ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ , ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ. ಓದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು)

ಮಳೆ ಬಂದ ರಾತ್ರಿ ... ಭಾಗ ೪

ಘಂಟೆ ೧೦:೩೦ ಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಟೋ ಇಂದ ಇಳಿದು, ಆಫೀಸ್ ಮೇನ್ ಎನ್ಟ್ರ೦ನ್ಸಿನ ಕಡೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಳು ಕೃಪಾ. ಕಣ್ಣುಗಳು ಅತ್ತಂತೆ ಕಾಣುತಿತ್ತು. ಮುಖ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿತ್ತು. ಯಾವಾಗಲು ಚಿನುಕುರುಳಿಯಂತೆ ಪಟಪಟನೆ ಮಾತನಾಡುತಿದ್ದ ಕೃಪಾಳ ಬಾಯಿಗೆ ಅಂದು ಬೀಗ ಬಿದ್ದಂತಿತ್ತು. ರಾಜು, ಪ್ರೀಥಮ್ , ಗಾರ್ಗಿ - ಮೂವರು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಗಾರ್ಗಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಕೃಪಾಳ ಭುಜ ಹಿಡಿದು ಕರೆದಾಗಲೇ ಅವಳು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದು. "ಆರ್ ಯೂ ಆಲ್ರೈಟ್ ? ಏನಾಯಿತು ?" ಎಂದಾಗ ಕೃಪಾಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತ್ತು. ಏನೆಂದು ವಿಚಾರಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸ್ ಜೀಪ್ ಒಂದು ಬಂದು ಬರ್ರ್ ಎಂದು ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿತು.

ಕಮಿಷನರ್ ವಿಜಯ್ ಇಳಿದು ಬಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಿದರು "ನಿಮಗೆ ಈ ಕೊಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರು ಗೊತ್ತೇ ? ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ಅನುಮಾನವಿದೆಯೇ ?". ಎಲ್ಲಾ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತಾ "ಇಲ್ಲಾ ನಮಗೆ ಇದು ಶಾಕಿ೦ಗ್ ನ್ಯೂಸ್. ನಮಗೇನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ , ಪಾಲ್ ಸರ್ ಗೆ ಹೀಗೆ ಕೊನೆ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ನಾವು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವರು " ಎಂದು ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು. ಸರಿ ನೀವೆಲ್ಲ ಇಂದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಸುತ್ತೇವೆ. ವಿಚಾರಣೆ ಮುಗಿಯುವ ವರೆಗೆ ನೀವ್ಯಾರು ಊರು ಬಿಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಖಡಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿದರು ಕಮಿಷನರ್ ಸಾಹೇಬರು.

ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ರಾಜುನನ್ನು , ಅನುಮಾನ ಸಂದೇಹ ಸಂಶಯ ಮೂಡಿಸುವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸುಳಿವು ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ರಾಜು ತುಸು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ .. ನನಗೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಸಂಶಯ ಇಲ್ಲ ಸರ್ ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಪೋಲಿಸ್ ನವರು ಪಾಲ್ ಅವರ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಡುಕಾಟ ಮಾಡಿ ಏನಾದರು ಸಾಕ್ಷಿ ಸಿಗತ್ತಾ ಅಂತ ನೋಡಿದರು. ಏನೂ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಹಾಗೆ ಹೊರಟರು. ಇಡಿ ಬಿಲ್ದಿಂಗನ್ನು ಒಂದು ಸರ್ತಿ ಸುತ್ತು ವರೆದು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ರಾಜುವಿಗೆ ಹುಷಾರಾಗಿ ಇರಲು ಹೇಳಿ ಏನಾದರು ತಿಳಿದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕರೆ ಮಾಡು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹೊರಟರು ಕಮಿಷನರ್ ವಿಜಯ್.

ರಾಜುವಿಗೆ ಕೃಪಾ ಮತ್ತು ಗಾರ್ಗಿಯ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನವಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಹೇಗೆ ಹೊರದೆಶದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲ್ ಸರ್ ನ ಕೊಲೆ ಮಾಡೋಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಳ್ತಾ, ನಾನು ಸುಮ್ನೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಸಂದೇಹ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಪಾಪ ಅವರಿಗೆ ಏನ್ ಚಿಂತೆನೋ ಏನೋ ?? ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಕೃಪಾ ಮತ್ತೆ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಬಂದಳು. ರಾಜು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು "ಪಾಲ್ ಸರ್ ನ ನೋಡೋಕೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಸ್ಟ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಕೊಡೋಕೆ ಆಗುತ್ತಾ" ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು. ರಾಜು " ಯಾಕೆ ಮೇಡಂ? ನೋಡ್ತೀನಿ ರೆಜಿಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಮಗ್ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಮೇಡಂ? ಹೌದು ನೆನ್ನೆ ನೀವ್ಯಾಕೆ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಹೋದ್ರಿ? ಏನಾದ್ರೂ ಪ್ರಾಬ್ಲೆಮ್ಮಾ ಮೇಡಂ?". "ಇಲ್ಲ ರಾಜು ಏನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಇಲ್ಲ, ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು ..ಅದು ಹಾಗಿರಲಿ, ನಂಗೆ ಲಿಸ್ಟ್ ಹುಡುಕಿಕೊಡು ಬೇಗ." ಅಂದಳು. ರಾಜು ರೆಜಿಸ್ಟರ್ ತೆಗೆದು ಒಂದು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ರೆಡಿ ಮಾಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ.

ಪಾಲ್ ನ ನೋಡಲು ಬಂದವರು ಯಾರು ?

(ಅಂತಿಮ ಭಾಗ ನಾಳೆ ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿದೆ , ನಿಮ್ಮ ಅನಸಿಕೆಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ನನಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ)

ಮಳೆ ಬಂದ ರಾತ್ರಿ ... ಭಾಗ ೩

ರಾಜು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬಂದೊಡನೆ ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ಕೊಠಡಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಎ.ಸಿ. ಯ ತಾಪ ಸರಿಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಕಮ್ಪ್ಯೂಟರ್ಗಳನೆಲ್ಲ ಜೋಡಿಸಿ ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಎಂದಿನಂತೆ ಆ ದಿನವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೯ ಕ್ಕೆ ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ . ೧ ಹಾಗು ೨ ನೆ ಮಹಡಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ೩ ನೆ ಮಹಡಿ ಗೆ ಹೋದಾಗ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ದೃಶ್ಯ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಮರುಕಳಿಸಿತು. ಗಾರ್ಗಿ ಕ್ಯಾಬ್ ಹತ್ತಿ ಹೋದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ದೃಷ್ಟಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಜೀವನ್ ಪಾಲ್ ಅವರ ಕೋಣೆಯತ್ತ ಸಾಗಿತು.

ರಾಜು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ "ರಾಜು ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್.." ಎಂದು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕರೆ ಬಂದಿತು. ರಾಜು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಗಾರ್ಗಿಯನ್ನು ಕಂಡನು. ತನ್ನ ಕೈ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು " ಮೇಡಂ ನೀವು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಇವತ್ತು, ಘಂಟೆ ಇನ್ನು ೯:೧೫ ಅಷ್ಟೇ" . ಗಾರ್ಗಿ ಗಂಟಲನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ " ರಾಜು ನೆನ್ನೆ ಪೂರ್ಣ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ , ಇವತ್ತು ೧೧ ಘಂಟೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮೀಟಿಂಗ್ ಇದೆ. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ನಾನು ಕೋಡನ್ನು ರೆಡಿ ಮಾಡಬೇಕು" ಅಂತ ಅವಸರದಲ್ಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ರಾಜುವಿಗೆ ಇಲ್ಲೇನೋ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ , ಆದರೆ ನನಗರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ನುಡಿದನು. ಈಗ ಮೊದಲು ಧೂಳು ಹೊಡೆದು, ಬೇಗ ನಾನು ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಎಲ್ಲಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಇಳಿಯಲಾರ೦ಭಿಸಿದ.

ಪುಟ್ಟ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಯೋಚನೆ - ವಿಚಾರಿಸಲು ಕೃಪಾ ಮೇಡಂ ಬರಲಿ ಎಂದು ಕಾಯತೊಡಗಿದ.

ಒಂದು ಕಪ್ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಅಂದಿನ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಕೈಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪುಟ ಒಂದನ್ನು ಓದಲು ಹೊರಟಾಗ - ಹೆಡ್ಲೈನ್ಸ ನಲ್ಲಿ "ಜೀವನ್ ಪಾಲ್ , ದೊಡ್ಡ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಉದ್ಯಮಿಯೂ ಇನ್ನಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುವ ಸುದ್ದಿ ಕಂಡು ಜೋರಾಗಿ ಅಯ್ಯೋ ಅಯ್ಯೋ ಎಂದು ಕಿರುಚಿದ. ವಿವರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು "ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಜೀವನ್ ಪಾಲ್ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಟೂರಿಗಾಗಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಯ ಆಫಿಶಿಯಲ್ ಬಂಗ್ಲಾದಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ಕಾಫಿ ಕುಡಿದ ನಂತರ, ಅವರ ಬೆಡ್ ರೂಂ ನಲ್ಲಿ ಆದ ಕೊಲೆ. ಪ್ರಕರಣ ಹೊರಬಿದ್ದದ್ದು ಸುಮಾರು ೨ ತಾಸುಗಳ ನಂತರ. "

ಘಂಟೆ ೧೦ ಆಗಿತ್ತು , ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಆಫೀಸಿಗೆ ಬರತೊಡಗಿದರು. ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ "ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ರಾಜು" ಎಂದು ಪ್ರೀಥಮ್ ಶುಭೋದಯ ಹೇಳುತ್ತಾ ಲಿಫ್ಟ್ ನೆಡೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ, "ಪ್ರೀಥಮ್ ಸರ್, ಪಾಲ್ ಸರ್ ದು ಕೊಲೆಯಾಗಿದೆ " ನಡುಗುತಿದ್ದ ದನಿಯಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದ. "ವಾಟ್ ?? ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು, ನಿಂಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು ? ಏನ್ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ" ಅಂತ ವಿಚಾರಿಸಿದ ಪ್ರೀಥಮ್ . ರಾಜು ಕೈನಲ್ಲಿದ್ದ ನ್ಯೂಸ್ ಪೇಪರ್ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನೆಲ್ಲಹೇಳಿದ. ಪ್ರೀಥಮ್ ಗೆ ನ೦ಬಲಾಗದೆ, ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಎರಡು ಸಾರಿ ಓದಿದ ಮೇಲೂ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಖಚಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಿಸೆಪ್ಶನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ದೂರದರ್ಶನವನ್ನು ಆನ್ ಮಾಡಿ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ ಹಾಕಿದ. ಹೌದು "ಪಾಲ್ , ಪ್ರಸಿದ್ದ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಐಕಾನ ಇಂದು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ" ಅನ್ನೋ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತಿತ್ತು. ಇದರ ಹಿಂದಿದ್ದ ಉದ್ದೇಶ ಏನು ಅನ್ನೋದು ಇನ್ನು ತಿಳಿದು ಬಂದಿಲ್ಲ ಅಂತ ನ್ಯೂಸ್ ರೀಡರ್ ರಾಧಾ ಮಿತ್ತಲ್ ಹೇಳಿದಳು.

ಈಗಾಗಲೇ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಬಂದವೆರೆಲ್ಲರ ಬಾಯಿನಲ್ಲೂ ಬರುತಿದ್ದ ಮಾತು ಪಾಲ್ ಪಾಲ್ ಮತ್ತು ಪಾಲ್ದಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರೀಥಮ್ ಗಾರ್ಗಿ ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ . "ಹೇಯ್ ಗಾರ್ಗಿ ವಿಷ್ಯ ಗೊತ್ತೈತಾ ?" , ಕೆಲಸ ಮಾದುತಿದ್ದವಳು " ಏನು ಪ್ರೀಥಮ್ ?" ಎಂದಳು. " ಪಾಲ್ ಇಸ್ ಡೆಡ್ . ಅವರ ಕೊಲೆ ಆಗಿದೆ :/" ಅಂತ ಹೇಳಿದ. ಅವಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಓಡುತ್ತಾ ಕೆಳಗೆ ಬಂದಳು.

ಗಾರ್ಗಿ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದವಳೇ ಪ್ರೀಥಮ್ ಹತ್ರ ಬಂದು ಕೃಪಾ ಗೆ ತಿಳಿಸ್ದ್ಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು. ಕೃಪಾ ಗೆ ಪಾಲ್ ಮೇಲಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಕುರಿತು ಗಾರ್ಗಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಕೃಪಾ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಷ್ಟೇ ಅವಳ ಮನದ ಮಾತನ್ನು ಗಾರ್ಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಪ್ರೀಥಮ್ "ಇಲ್ಲ ಗಾರ್ಗಿ , ರಾಜು ನೀನ್ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಬೇಗ ಬಂದಿದ್ಯ ಅಂತ ಹೇಳ್ದ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಂಗೆ ಮೊದಲು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ. ತಡಿ ಈಗ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅವಳಿಗೆ " ಅಂತ ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಇಂದ ಕೃಪಾಳ ಹೆಸರು ಹುಡುಕಿ ಕಾಲ್ ಬಟ್ಟನ್ ಒತ್ತಿದ. ರಿಂಗ್ ಟೋನ್ ಕೇಳಿತೆ ಹೊರತು ಕೃಪಾ ಫೋನ್ ಎತ್ತಲಿಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಜು ಆಗುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ. ಕೃಪಾ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತ ಬೆವರುತ್ತ ಹೊದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು.



ಕೃಪಾ ಎಲ್ಲಿ ?

Matrimonial laugh.....

A friend of mine has been a keen observer when it comes to computers and technology. Today afternoon he told me something about his observations, which usually goes unnoticed by majority of us, but indeed he was cent percent true - so is this post up here in my blog.

This funny friend turns around states aloud : " When they can't find a right suitable match for this girl for more than a year now, how can they find one for me????". We were all as confused as you are at this point of time.



How many of us give attention to those tiny pop ups that pops up on our computer screen when we open up a browser for searching a piece of code, or to watch something online, or to connect with the social friends or something different. Everyone would have come across the advertisement sections in most of the pages we browse, but we give little or negative attention to these details. However this Gentleman, a friend of mine , about an year ago opened up Yahoo homepage and guess what attracted him at the first look- it was this photo of a beautiful 21 yr old homely looking girl - it was an add for one of the renowned matrimonial sites in India. He opened up the homepage again today and to his surprise he sees the same beautiful girl's photo and the addvertisement was for the same matrimonial site.



Now the following statement makes sense right : " When they can't find a right suitable match for this girl for more than a year now, how can they find one for me????"



All out there had a hearty laugh on hearing this. :D



I thought of making this bit a little more lighter and added some spice - I directed him to send his suggestion to the "Contact Us " column in the site ,to change the photos on the site regularly so that the users start believing in them. His witty answer "Madam , I can ask them to put my photo instead, right??" . Saying this, winked his eye to the guy next to him.



Whoa! what a thought sirji!



Such small bits of laughter makes the team strong and help in getting things go smoother than ever.


Agree ?

ಮಳೆ ಬಂದ ರಾತ್ರಿ ... ಭಾಗ ೨

ರಾಜು ೩ ನೆ ಮಹಡಿಗೆ ಬಂದಾಗ ...

ಅಲ್ಲಿ ಕುರ್ಚಿಯಮೇಲೆ ಗಾರ್ಗಿ ಕುಳಿತು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದನ್ನು ರಾಜು ನೋಡಿದನು. ಒಮ್ಮೆ "ಗಾರ್ಗಿ ಮೇಡಂ" ಎಂದು ಕರೆದನು. ಅವಳು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ "ರಾಜು ಬಂದ್ಯಾ? ನೋಡು ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಕೆಲಸ ಇರೋದ್ರಿಂದ ಇವತ್ತು ಲೇಟ್ ಆಗಬಹುದು ನಾನು ಹೊರಡೋದು . ದಯವಿಟ್ಟು ಗಾಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡ್ತೀಯ ರಾತ್ರಿ ೯:೩೦ ಕ್ಕೆ ಹೊರೊಡೋ ಹಾಗೆ " ಅಂತ ಕೇಳಿದಳು. ರಾಜು ಮನಸಲ್ಲೇ 'ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಆಗಲೇ ಇವರು ಭಯ ಮೂಡಿಸುವಂತೆ, ಆತಂಕ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ ಏಕೆ ಎದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು' ಎಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತ ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯನ್ನಾಡಿಸಿ ಸನ್ನೆಯಿ೦ದ ತಿಳಿಸಿ, ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ಅವನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ.

ಕ್ಯಾಬ್ ಡ್ರೈವರ್ ಮೋಹನನಿಗೆ ೯ :೩೦ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಫೀಸ್ ಇಂದ ಪಿಕ್ ಅಪ್ ಇದೆ, ಗಾರ್ಗಿ ಮೇಡಂ ದು ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಕ್ಯಾಬ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದ, ಬೂಕಿಂಗ್ ರೆಜಿಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಎಂಟ್ರಿ ಮಾಡಿದ. ಮನಸು ತಡೆಯದೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗಾರ್ಗಿ ಮೇಡಂ ಗೆ ಫೋನ್ ಹಚ್ಚಿದ. ಅವಳು ರಿಸೀವರ್ ಎತ್ತಿದೊಡನೆ " ಮೇಡಂ ನಿಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ಅರೇಂಜ್ ಆಗಿದೆ.ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡಿ" ಅಂತ ನುಡಿದ. "ಹಾಗೆ ಮೇಡಂ ಆಗಲೇ ನೀವೇಕೆ ಭಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ ? ಏನಾದರು ಗಾಭರಿ ಆಯ್ತಾ? ಅಂತ ಕೇಳಿದ" ಮತ್ತೆ ಆಕಡೆ ಇಂದ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಬರಿ ಎದುಸಿರು ಬಿಡುವ ಹಾಗೆ ಧ್ವನಿ. ರಾಜುವಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಯೋಚನೆ ಕಾಡಿತು.

ಈ ಭಾರಿ ರಾಜು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಒಂದು ರೆಜಿಸ್ಟರ್ ತೆಗೆದು, ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಸರನ್ನ ಓದುತ್ತ ಬಂದ. ಗಾರ್ಗಿಯ ಹೆಸರು ಬಂದಂತೆ ಬೆರಳನ್ನು ಎಡದಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿದ. ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ನೋಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ. "ಗಾರ್ಗಿ ಮೇಡಂ ನಾನು ರಾಜು" , " ಹೇಳು ರಾಜು ಆಯಿತಾ ಕ್ಯಾಬ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ ? " ಅಂತ ಗಾರ್ಗಿ ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಅರಾಮದಲ್ಲೇ ಕೇಳಿದಳು.

ರಾಜುವಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವೇನೋ ಆಯಿತು ಆದ್ರೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗಾರ್ಗಿ ಏಕೆ ಆಗಲೇ ಗಾಭರಿಯಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ನನಗೆ ಅನಿಸಿತು. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದ.

ಇದೆಲ್ಲ ಆಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಘಂಟೆ ೯:೩೦ ಹೊಡೆದಿತ್ತು. ಗಾರ್ಗಿ ಬಂದು ಕ್ಯಾಬ್ ಹತ್ತಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಳು. ರಾಜುವಿಗೆ ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಮಯ ೧೦ ಆಯಿತು. ಅವನ ಅಂದಿನ ಕೆಲಸ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟ. ಮನೆ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಗುವುದು ಸಹಜ. ಅಂದು ರಾಜುವಿನ ೧೦ ನಿಮಿಷದ ನಡೆಯುವ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವನು ನೂರಾರು ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ. ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ಮಂಜಪ್ಪನ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಪಲ್ ಬಿಸಿ ಊಟ ಒಂದನ್ನು ಪಾರ್ಸೆಲ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟ.

ಇಡಿ ದಿನ ದುಡಿದ ಜೀವ, ಮನೆ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿದವನಿಗೆ ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ೫ ಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರ. ಕಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಯೋಚನೆಗಳು - ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಏನಾಯಿತು ? ಕೃಪಾ ಮೇಡಂ , ಗಾರ್ಗಿ ಮೇಡಂ ಯಾಕೆ ಗಾಭರಿಯಲ್ಲಿದರು ?


ಮಳೆ ಇನ್ನು ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಜಡಿ ಮಳೆ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಅದೇ ಹಿಡ್ಕೊ೦ಡಿತ್ತು. ಏಳೋ ಮನಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರು ಎದ್ದು ಆಫೀಸ್ ಗೆ ಹೊರೊಡೋ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿದ.


ಆಫೀಸ್ನಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ?

ಮಳೆ ಬಂದ ರಾತ್ರಿ ... ಭಾಗ ೧

ಕರಾಳವಾದ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯದು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲು ಬರಿ ಕತ್ತಲು. ವಾತಾವರಣ ಹೊರಗೆ ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಆಕೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ , ತನ್ನ ಒಂದು ಕೈನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಿಡಿದು ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಸರ ಸರನೆ ಒತ್ತುತ್ತಾ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದಳು. ಹೊತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಳೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ಸರಬರಾಜಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿ ಅವಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತಿದ್ದ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪವಿರಲಿಲ್ಲ. ಜೆನರೇಟರನ್ನು ೧ ತಾಸಿನಿ೦ದ ಬರ್ರೋ ಎ೦ದು ಓಡಿಸುತ್ತಾ ಕೆಲವು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಮಾಣದ ದೀಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಆಫೀಸ್ ನ ರಿಸೆಪ್ಶನ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ನ ರಾಜು ಅವಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ.ಎಂದಿನಂತೆ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ಚಿಂತೆ, ಭಯಭರಿತ ಕೈಯ ಕಂಪನವನ್ನು ಕಂಡ. ಅವನು "ಮೇಡಂ ಒಂದ್ ನಿಮಿಷ ..." ಅನ್ನೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಯೋಚನಾಮಗ್ನಳಾಗಿ ಶರವೇಗದಿ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ನಡೆದಳು. ದಿನವು ಮನೆಗೆ ಮರಳುತಿದ್ದ ವಾಹನಕ್ಕಾಗಿ ಅಂದು ಅವಳು ಕಾಯಲಿಲ್ಲ. ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆವರಿದ್ದದ್ದು ರಾಜು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.ಅವನು ಆಸನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ವಿಚಾರಿಸೋದು ಉತ್ತಮ ಎಂದು ಮನದಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಫೋನ್ ಟ್ರಿನ್ ಟ್ರಿನ್ ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡಲಾರ೦ಭಿಸಿತು. ಗೊಂದಲದಲ್ಲೇ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ "ಹಲೋ" ಎಂದ..


ಆಕಡೆಇ೦ದ ಬಂದ ಧ್ವನಿ ಗಾರ್ಗಿಯದು. ಗಾರ್ಗಿ ಕೃಪಾಳ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ, ಅವಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಧಾರಣ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಗಾರ್ಗಿಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆತಂಕದ ಸುಳಿವಿತ್ತು. ರಾಜು ಸಂಧರ್ಭದ ಗಾಂಭೀರ್ಯತೆಯನ್ನರಿತು ಮೆಲುದನಿಯಲಿ "ಮೇಡಂ ಎನಾಯಿತು ? ಯಾಕೆ ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿದ್ದೀರ ? ಕೃಪಾ ಮೇಡಂ ಕೂಡ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲೇ ಓಡುತಿದ್ದರು? ಸಮಾಚಾರವೇನು?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನೇ ಕೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದ.

ಗಾರ್ಗಿ ಏನು ಉತ್ತರಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜುವಿಗೆ ಒಂದೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಫೋನ್ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಅದೇ ಕೊಠಡಿಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಲಿಫ್ಟ್ ಬಟ್ಟನನ್ನು ಒತ್ತಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ. ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ ಟ್ರಿನ್ ಟ್ರಿನ್ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು.. ರಾಜು ಫೋನ್ ನೆಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬಂದ. ಇನ್ನೇನು ಫೋನ್ ರೆಸೀವೆರ್ ಎತ್ತಬೇಕೆ೦ದಿದ್ದಾಗ ಶಬ್ದ ನಿಂತಿತ್ತು. ಕಾಲರ್ ಐ.ಡಿ. ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ನಂಬರ್ ಗಾರ್ಗಿಯದಾಗಿತ್ತು.ಈ ಭಾರಿ ಅವನು ತಡಮಾಡದೆ ಸೀದಾ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನೇರುತ್ತ ೩ ನೆ ಮಹಡಿ ತಲುಪಿದ.


ಮುಂದೆ ಆದದ್ದು ??

Fancy with Cards, Face the music one day!

This happened yesterday afternoon when a colleague sitting next to my desk dialled a number on the landline AND....

(I could hear what this Colleague XYZ was speaking of, however the dialogues from the other end is assumption thats been made based on the context. My intent was not to overhear the conversation. I had just then returned from the pantry with a cup of hot cappuccino in my hand and while sipping it away,each word delicately slipped into my ears. It wasn't intentional at all! )

The conversation started off like this.

Colleague : "Hello , this is XYZ calling and I hold a credit card from your bank"
Bank rep: "Hi XYZ, This is MNP , how could I help you with that?"
Colleague : "Actually I have this card with me from about 2 years now and I have not used it at all. I want to close this card"
Bank rep: "Sure sir, could you please hold on for a minute ?"
Colleague : "yeah!" : His face goes straight when the music is set on the reciever.

After about 2 minutes they go again...

Bank rep: " Sir , could you please tell me your card number?"
Colleague: "Err Hmm (Looking into the card he goes 3 numbers at a time)... 1234 2345 4567 7689 "
Bank Rep: " Well sir I repeat the number ....7689. Is that right?"
Colleague: " Yes"
Bank Rep: "Okay sir I am bringing up your transaction summary for verification"
Colleague: "I have made none and I dont want to have this card open. Can we get it cancelled please.."
Bank Rep: "Its a procedure sir, sure! Can you tell me the address for verification?"

Colleague's gone for a toss on this question as he does not remember where he had lived when he applied for this card. He was a bachelor then and had been shifting residence quite often. So there he goes with the first guess..

Colleague: " Hmmm , It should be 123, 4th Main...."
Bank Rep: Cuts him short " Sorry sir , I am afraid that isn't the address on our records, can you please recall the correct address? We cannot process until thats verified."
Colleague: Whoa! Am Stumped! Churning his memory hard he says " Is it something thats from JP Nagar or is it the one from Bannerghatta?"

This was a good deal. Getting the clue.. Bank Rep was probably not a short tempered guy and he prompted it to be the one from Bannerghatta.Colleague was clear on the address now and gave the exact details in a go.

Bank rep: " Thanks Sir, We need to verify your contact number? "
Colleague: Now thats difficult than the previous one. "It was... 2 years ago right.. hmmm was it 99XXX90120?"
Bank rep: "Oops not the right one!"
Colleague: "Then it should be 984XXXX671"
Bank rep: "Yes thats correct, your card will be cancelled and the final statement will be sent across to the email id on our records."
Colleague: "What id do you have ?? "
Bank Rep: "Sir it is XYZ@oldcomp.com"
Colleague: "Hey that is my previous company official id? Could you please have it routed to my personal email ?"
Bank Rep: " That has another procedure Sir, you will have to raise another request. okay here is what I can do, I will request for your change in email id first and then for the cancellation of the card. I think it works that way"
Colleague: "Thanks a lot , How long would this entire thing take to be processed?"
Bank Rep: "About 7 working days sir, Is there anything else that I can help you with sir?"
Colleague: " No thanks"

Colleague places the receiver down and heaves a sigh of relief.
He turns around makes this statement which brought a smile on all of us sitting there: "Its Easy to get these credit cards and its so fancy to carry them around when we start with our jobs, but maintaining them and cancelling them when not needed is such a big task. My god I have to repeat this whole thing with 2 more cards I have not been using "

LOL:)

How many of you have been through such a mess?

ಇದು ಸರಿಯೇ ?

ನೆನ್ನೆ ಸಂಜೆ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹಿ೦ತಿರುಗುವಾಗ ಹತ್ತಿರದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಖರೀದಿ ಮಾಡೋ ಸಲುವಾಗಿ ನನ್ನ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.ಆಫೀಸಿ೦ದ ಹೊರಟಾಗ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತಿತ್ತು. ತುಂತುರು ಹನಿ ಚೆಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣ ತಿಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಹಾಗೆ ದಟ್ಟ ವಹಾನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತೂರಿಕೊಂಡು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದೆ. ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳು, ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದ ಸಾಮಾನಿನ ಪಟ್ಟಿ, ಆ ವಾಹನಗಳ ಸದ್ದು - ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಶಬ್ದವೇ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಕುಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಂತಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಎಸ್ ಎಂ ಎಸ್ ಕಳುಹಿಸಿ, ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿದಾಗೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸುಮಾರು ೧೮ - ೧೯ ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿ ನಿ೦ತಿದ್ದಳು. ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿಧಾರ ತೊಟ್ಟು ಕೈನಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತೊಟ್ಟೆಯೊ೦ದನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು.ಅದರಲ್ಲಿರೋದೇನು ಅಂತ ಒಮ್ಮೆ ಮನ ಪುಳುಕಿತ ಗೊಂಡರೂ , ನೋಡಲೇನು ಕ್ರೂರಿಯಾಗಿ ಅತವ ಯಾವುದೇ ಭಯ ತರುವಂತಹ ಮುಖದವಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಆ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕುಳ್ಳಿ. ಆದರು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿ೦ತಾಗ ಬೆರಗಾಗಿ ಹಿಂಜರಿದೆ. ನಾನು ಗಡಿಬಿಡಿಯಲಿದ್ದರಿ೦ದ, ಅವಳೇನೋ ಮಾರಲಿಕ್ಕೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಾಗನ್ನಿಸಿತು. ನನಗೇನು ಬೆಡವೆ೦ದು ಥಟ್ಟನೆ ಹೇಳಿ ಮು೦ದೆ ಹೊರಟೆ.

ಆಕೆ "ನಾನೇನು ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ ಅಕ್ಕ. ಹೂವು ತೊಗೊಳ್ಳಿ,ನನ್ನ ತ೦ಗಿ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಫೀಸ್ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ನಾಳೆನೇ ಕೊನೆ ದಿನ. ೧೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ" ಅಂತ ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು. ನಾನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿ೦ತೆ. ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಕ೦ಡಿತು. ದ್ವನಿ ರೋಧನೆಯ ಸ್ವರ. ಪಾಪ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಹಿ೦ದಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಕೈನಲ್ಲಿದ್ದ ೨೦ ರೂಪಾಯಿ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಹೂವು ನನಗೆ ಬೇಡಾಮ್ಮ, ನೀನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಮಾರಿ ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಬರುವ ದುಡ್ಡನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ತಂಗಿ ಫೀಸ್ ಕಟ್ಟು ಅ೦ದೆ. ಪಾಪ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗಿ " ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ದುಡ್ಡು ಕೇಳಿದ್ರೆ ಹೊಡಿತಾನೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋ ದುಡ್ಡೆಲ್ಲ ಕುಡಿದು ಹಾಕಿ ಬಿಡ್ತಾನೆ. ತ೦ಗಿ ಓದಿಗೆ ಸಹಾಯ ಬೇಕಿತ್ತು , ಅದ್ದರಿ೦ದ ನಿಮಗೆ ಹೂವು ಮಾರೋದಕ್ಕೆ ಬ೦ದೆ " ಎ೦ದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿ೦ದ ಹೊರಟಳು.

ಏಟಿಎಂ ಗೆ ಹೋಗಿ ಹಣ ತೆಗೆದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳನೆಲ್ಲ ಖರೀದಿ ಮಾಡಿ, ಗಾಡಿಯತ್ತ ಬರುವಾಗ ನನ್ನ ಮನದ ಕೆಲಸ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಆ ಹುಡುಗಿ ಸತ್ಯವಾಗಿಯೂ ದುಡ್ಡು ತನ್ನ ತ೦ಗಿಯ ಓದಿಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾದರೆ ಸರಿ, ಇಲ್ಲ ಇದು ಏನಾದರು ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಚಾಲಾಕಿತನದ ಒ೦ದು ಮ೦ತ್ರವೊ ? ಎ೦ದೆನಿಸಿತು. ಇವಳ ಕಥೆ ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಈ ಹುಡುಗಿಯಂತೆ , ಇವಳ ತಂಗಿಯಂತೆ, ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳ ಕನಸು ಅರಳದೆ ಹಾಗೆ ಮುದುರಿ ಹೋಗಿದೆಯೋ, ಮತ್ತೆಷ್ಟು ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವೇ ಸಿಗದೇ ಅವರ ಆಸೆಗಳಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದೆಯೋ ಅನ್ನೋ ಆಲೋಚನೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿತು.

ಇ೦ತಹ ನೂರಾರು ವ್ಯಥೆಯ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದರು ಏನು ? ದಾರಿಧ್ರ್ಯತೆ ಒ೦ದೆ ಕಾರಣವೇ? ಮಧ್ಯಪಾನ , ಅಲಾಸಿತನ, ನಿರುದ್ಯೋಗ , ಕಡು ಬಡತನ ವೆ ಇ೦ತಹದೊ೦ದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿಸಿದೆಯೇ ಎನ್ನುವುದು ಪ್ರಶ್ನೆ.

ನಾ ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ೨೦ ರುಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮನಸು ಸರಿ ಎ೦ದರೆ, ಬುದ್ಧಿ ತಪ್ಪೆಂದಿತು.(ಹಣದ ವೆಚ್ಚಕ್ಕಾಗಿ ಮನಕೆ ಕಷ್ಟವಲ್ಲ ಆದರದರ ಸರಿಯಾದ ಉಪಯೋಗವಾದೀತೇ? ಅನ್ನುವುದೇ ಕಳವಳ) ಸರಿ ಯಾವುದು ತಪ್ಪು ಯಾವುದು ಅನ್ನುವುದಿಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ , ಅಕ್ಷರ ಜ್ಯೋತಿ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕು. ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳೆಲ್ಲರ ಕನಸು ನಿಜವಾಗುವುದೆ೦ದೊ? ನಿಮ್ಮ ಅನಸಿಕೆ.

-ಅಶ್ವಿನಿ

Coins Disappear!

It has been so from a few decades now, that a lot of coins minted in India have disappeared. No am not talking of any stealing or burglary but straightly to put it , they are out of circulation. You've guessed it right! I am talking about the 25 paise.

I had been hearing from quite some time that the 25 paise denomination coins will soon be a history. And then one fine day, recently, I read the lines on a daily subscribe which clearly said "25 paise coins will be out of markets officially". Ahh.. now it was finally announced. Soon the poor damn cute small coins will be an item to be kept in the museum.

I have wondered why all these coins vanish? Is it only to do with loosing their value. First it was the 1,2 and 3 paise then the 5, 10 paise and then 20 paise. Now the 25 paise is the target. I remember each of their shapes and do have a coin of each denomination for the future to come , I can display them out to public. :)

I began a hunt to find some answers sitting in front of my system. The search engines brought up a list of articles , invested a few minutes to read the top ones.

"Inflation forces 25 paise coins out of circulation!"
"RBI to withdraw circulation of 25 paise coins"
"Swap 25 paise coins before June 29"
Many more ....

One interesting piece:"There are stories going around that since the intrinsic value of the minted metal is far higher than the face value of the coins, they vanish fast because they are being smuggled across into our neighbouring countries and melted for the metallic value. There are unconfirmed, hearsay reports that the metal is used even to make weapons, native guns and razor blades."

Surpsised? shocked ??

What so ever the case be, we will not be seeing these coins anymore in circulation. Official date being the 30th June 2011.

Last week on the way back home was listening to one of the Bangalore radio stations and then, there is this question on air " Do you have a story about the 25 paise that you would want to share with all those listening to the show?"

This Q worked my brains so fast that I went back in time to the days of school. That was when 25 paise meant a fistful of sweet meats or a yummy milk chocolate or the cost of a local Tamarind lolly-pop. I splurted out my thoughts and sis joined in the conversation. There were some unusual stories from fellow listeners who shared it on air - few interesting ones :

1) A bunch of friends kept 25 paise coins on a train track and the bent coins are a part of each of their friendship collection. Wonderful thought!

2) 2 brothers used to search the entire house to get 1 rupee 25 paise to be offered to God for the Puja by their Mom! Wonder what they'll do after June 30th. The guy speaking made a mention of it too. He says the God's Puja offering rate also will be inflated to 5 rupees. Lol:)

3) A young lady now, talking of her school days says she used to buy some toffees in order to tender exact change of 75 paise, to the rude and ugly looking bus conductor, who otherwise would yell at her. (I could relate myself to this young lady. Days I travelled in those red BTS buses appeared as a screenplay in front of my eyes.)

Listening to these stories we sailed through yet another horrifying traffic jam.
Do you have a story to share about 25 paise in your life ?

ಮನದ ಮಾತು !

ಉಸಿರಲಿ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದೆ ಮನದ ಕಾತುರವ
ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಕಾಣ ಬಯಸಿದೆ ನಿನ್ನಯ ಮೊಗವ
ಹೃದಯ ಕರೆದಿದೆ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ
ಹೇಗೆ ಬರಲೆಂದು ನಾ ಚಡಪಡಿಸಿರಲು
ಮನದ ಕದ ಬಡಿದು ನಿಂತಿಹೆ
ನೀ ನನ್ನ ಮುಂದೆ

ಹುಚ್ಚಾದ ಮಾತೆರಡು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿರಲು
ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಹೊರಟಿದೆ ಈ ಹೃದಯ
ಸಂತೃಪ್ತಿ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಿ ಬಯಕೆ ಹೆಚ್ಚಿರಲು
ಮನದಂಗಳದಿ ಬಿತ್ತಿದೆ ಒಲವೆಂಬ ಬೀಜವ

ಸಂಕೋಚವಿಲ್ಲದೆ ಗೆಲುವನರಸಿ
ಭಯ ಬಿಂಕವನು ಬಿಟ್ಟು
ನಿರಾಳವಾಗಿ ಸೇರಲು ಹಂಬಲಿಸಿ
ಕಥಾನಯಕಿಯಂತೆ ಬಂದಿರಲು

ಛಲವು ಧೈರ್ಯದ ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಹಿಡಿದ ಗ್ರಹಣ ದೂರಾಗಿ
ಬೆಳಕು ಸದಾ ಕುಣಿಯಲಿ
ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿಯ ಅಂತರದಲಿ

- ಅಶ್ವಿನಿ

Meri yaar ki shaadi hai!

After the ups and downs seen in life "My pal" is going to see some light flow her way today. Yes that's when she says "I do". I should have been by her side now, but I guess she understands the work world I am in is not allowing me to do so. Anyhow I pray silently here for the best to be hers always.

I've known her from years now and she has managed to fight all that's come her way. I've learnt to be strong and to grow the way she does. She has been an inspiration for most of my highs. I've come out of flying colors - I attribute major credit to her. As I start writing this, my memory goes back to the days when we studied for the exams and the internals together, Oh no! forget about the nightmares but the way we shared the knowledge was fun. 2 years of initial introduction phase in the pre degree college and a whole stretch of 4 years has left behind bunch of memories to be revived and relived, every now and then, to bring the smiles back on faces.


Its been a while that we are all not living in the same city, go damn the city not even living in the same country.(Various needs and priorities made us walk the places we are now at) But our bonding is yet unique. We might not talk for ages, but then when we do, we gossip of all the things possible on earth. Busy lifestyle does take our precious time away but cannot snatch the bond shared between each one of us.


Now if I continue, without mentioning a few more friends and their contribution, its just not done. Hey Babes I love you all and am sure everyone's wishing the same for "The wedding" thats happening today!


Note:There is a lot to be said about each one of you but will do that in a separate post (not sure when but will definitely do!)


In a dilemma of whether to post or not. But could'nt resist. Decided on posting this!


- Ashwini

ಮುಂಜಾನೆಯ ಸೊಬಗು!

ತಂಪಾದ ಮುಂಜಾನೆ
ಮಂಜು ಬೀಳೋ ಸದ್ದಿನಲಿ
ಕೇಳಿಸಿದೆ ನನ್ನಯ ಹೆಸರು
ನಿನ್ನದೇ ದನಿಯಲಿ.

ಪಿಸುಗೂಡುತ ಮಾತೊಂದ
ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟ ಹಾಗೆ
ಇಬ್ಬನಿಯ ಒಂದು ಹನಿ
ಎಲೆಯ ಮಡಿಲ ಸೇರಿದೆ.

ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಗಿಡದಲ್ಲಿ
ಬಿಳಿ ಹಾಸಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಿದ ಹಾಗೆ
ಮನವು ಶುಭ್ರ ಬಿಳಿಯ
ಹಾಳೆಯಾಗಿದೆ

ರಂಗು ರಂಗಿನ ರಂಗೋಲಿ
ದಿನಕರನಿಗೆ ಉದಯ ಹಾಡಿರಲು
ಹಕ್ಕಿಯ ಗುನುಗಿನ ಚಿಲಿಪಿಲಿಯಲಿ
ಹೊಸ ರಾಗ ಹುಟ್ಟಿದೆ.

ಬತ್ತದ ತೆನೆ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಕಿರಣ
ನಲಿಯುತಿರಲು
ಮುಂಜಾನೆ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ
ಮನೋಲ್ಲಾಸವಾಗಿದೆ

- ಅಶ್ವಿನಿ

Movie maniacs!

Can anyone beat the Movie-4 challenge ? This was a target set by my cousin and myself long ago. Years have rolled by but we illustrate this achievement of ours very proudly whenever someone says he/she has just comeout from a movie marathon.

How did this all start ? Well when I entered my 10th standard - board exams around the corner,there was a kannada movie of this hero named Ramesh Arvind - the then super hero of industry. It was "Antargami" - a story about a girl and her psychological illness. I am not sure why did I ever make it to that movie inspite of my preparatory exams falling the upcoming week. Cousin,her mom(Aunt) and myself had ended up there on a saturday matinee show. Mom had not watched the movie in which my cousin had acted and so she walked into the neighboring theatre where the show was on.The shows ended at around 1:15pm I guess and we still had time to make it for the classique - "Dil toh pagal hai". This was our actual movie plan. But when aunt and mom also planned to join us we accomodated the change.

Seeing off mom and aunt in an auto we headed towards Majestic (city area in Bangalore) where the Hindi movie was running full house since weeks then. Shah Rukh Khan on the lead with Madhuri Dixit and Karishma Kapoor played magic on screen. Luckily on reaching the venue I ran to the ticket issue box and bought 2 tickets of the very few left for the show while Cousin popped the vehicle into the parking stand. Hurried to the screen and found that the trailers were still on. Thanks to my cousin's HeroPuch ride, we did not miss the title song. I still remember the way Madhuri and Sharukh were introduced in the movie. The "Ek dujhe keliye" song - the bond between the couples of various ages irrespective of the caste, creed , profession and socio-economic position. The movie had a couple of twists and then with the final drama ending in a positive note kept us both smiling all the way out of the dark theatre room.

This was the phenomenon of 2 movies one single day:) On the way back that evening - enjoyed a plate of roadside Pani puri and Masala puri. Though initially reluctant due to the pending exams, I had to give in for the haunting aroma of the spices.

After about 6 years from the 2 movie target, we were on the next marathon.We planned on wastching 4 movies in a single day - all in different theaters (this was a time when there were no multiplexes in the city). Intersting and adventurous it sounds and it was indeed truely one awesome experience. No wonder I had a small headache at the end of it:)

Though the idea was to watch multiple movies we did not check on what to be watched, however the list of movies we ended up with:

Bisi Bisi - ಕನ್ನಡ Movie Starring Anu Prabhakar and Ramesh ArvindKhakhee - हिंदी Movie Starring Akshay Kumar , Aishwarya Rai and Big B
Jaago - हिंदी Movie starring Sanjay Dutt and Raveena Tandon
Swathi Muthu - ಕನ್ನಡ movie Starring Sudeep and Meena

Each one had its own essence and thrilled us every bit. My favourite - last one - Swathi Muthu - though its a remake of the famous Kamal Hassan's "Swathi muthyam", Sudeep has given his complete performance in this role.

So that is how Mad we get with movies at times.

Recently we have had some bad experiences watching really crappy movies and burnt the holes in our pockets mainly because we watched them in a multiplex. I have decided to watch the next movie only when it gets a good review from the people I know and I would not rely upon the newspapers which simply hype the movie, rating them 3's and 4's when their standard is way below rating 2.

-Ashwini

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...